Youtube Facebook Twitter

wirtualny spacer
ROYAL HOTEL ****     ul. Szpitalna 93, 05-160 Modlin
PolskiEnglishDeutschFrançaiseрусский

Historia Twierdzy Modlin

Royal Palace Hotel w Nowym Dworze Mazowieckim położony jest na wyjątkowym z punktu widzenia historii Europy terenie Twierdzy Modlin, stanowiącym jedną z największych atrakcji województwa mazowieckiego.

Obiekt posiada status zabytku nadany przez Urząd Generalnego Konserwatora Zabytków. Twierdza Modlin to jedna z najsłynniejszych budowli wojskowych na ziemiach polskich. Stanowi doskonały przykład dawnej architektury obronnej – największy tego typu w Polsce i jeden z największych w całej Europie.

Już Karol X Gustaw docenił walory wojskowo-geograficzne Modlina, zakładając tam w latach 1655-56 główną bazę wojsk szwedzkich, z której prowadził wyprawy w głąb Polski. W tym okresie podjęto również pierwsze próby ufortyfikowania Modlina. Na polecenie szwedzkiego króla w rejonie Nowego Dworu założono wówczas obóz wojskowy i ufortyfikowano leżącą u zbiegu Wisły i Narwi wyspę (dawno już zniknęła).
Wstępną decyzję o budowie twierdzy Modlin podjął cesarz Napoleon I w Poznaniu w grudniu 1806 r. Trwała wówczas wojna francusko-prusko-rosyjska (1806-1807). Do projektu budowy twierdzy przystąpiono wiosną 1807 r., a autorem koncepcji budowy umocnień był francuski inżynier gen. François de Chasseloup-Laubat. W połowie 1811 r. przy budowie pracowało 6000 żołnierzy piechoty, 702 saperów i artylerzystów, 10 000 okolicznych chłopów, 815 cieśli i drwali oraz 300 murarzy. Warszawskie cegielnie dostarczały cegły, a drewno pozyskiwano z wyrębu okolicznych lasów. Kosztami budownictwa fortyfikacyjnego obciążono rząd Księstwa Warszawskiego. W tym celu uchwalono w 1809 r. tzw. podatek osobisty.

Zbudowana pod koniec XIX wieku, parowa pralnia posiadająca przed 1914 r. komorę dezynfekcyjną, powstała w zespole zabudowy kompleksu lazaretowego Cytadeli. Budynek otrzymał niezwykłą (jak na realia forteczne) reprezentacyjną formę wystroju elewacji, na który składał się bogaty, ceglany i cementowy detal. W chwili obecnej poszczególne elewacje pralni wyróżniają się zdecydowaną asymetrycznością kompozycji. Ponadto dwie główne elewacje tj. północna i południowa są niejednorodne stylistycznie. O ile pierwsza nosi (obecnie)  silne cechy neogotyckie, o tyle południową można bardziej przypisać by wpływom neoklasycyzmu . Jednocześnie forma całego budynku pozbawiona jest cech stylu „ruskiego”. Swym bogatym, „cywilnym” wystrojem elewacji, pralnia niewątpliwie musiała zdecydowanie się wyróżniać na tle pozostałej zabudowy, zarówno zespołu lazaretowego, jak i całej zachodniej części Cytadeli.

Niewiele wiadomo o losach budynku pralni. Jego obecny układ kompozycji wystroju elewacji wskazuje, że budynek uległ znacznym przekształceniom, wynikającym zarówno ze zniszczeń wojennych, jak i- co można założyć z dużą dozą prawdopodobieństwa- „naturalnych” rozbudów, jakie mogły mieć miejsce zarówno jeszcze przed I wojną światową, jak i zaraz po jej zakończeniu. Wydaje się, że okres peerelowski budynku, ograniczył się w zasadzie do zmian w obrębie wnętrz lub też pojedynczych przepruć otworów drzwiowych.

Budynek dawnej pralni garnizonowej Cytadeli Twierdzy Modlin został zabudowany pod koniec XIX w. Zlokalizowany jest przy ulicy Szpitalnej 93. Pralnia położona jest w południowo-zachodniej części Cytadeli., przy historycznych ciągach  komunikacyjnych, w sąsiedztwie  muru obronnego i zabudowy osiedla od strony północno-wschodniej. Elewacja zachodnia jest 3- osiowa. Budynek jest wolnostojący, dwukondygnacyjny, niepodpiwniczony, wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta z dwoma niewielkimi ryzalitami od północy i pojedynczym, dużym ryzalitem portyku wejścia głównego od południa; od zachodu dwu osiowa część parterowa o ujednoliconym, względem korpusu dwukondygnacyjnego  detalu architektonicznym.
img
1 -alt2 -alt3 -alt4 -alt6 -alt
poprzedni
następny